Muzeum Karykatury przygotowało wystawę monograficzną Lecha Zahorskiego, na którą złożyły się rysunki satyryczne, projekty, malarstwo, kostiumy, makiety scenograficzne, fotografie, plakat filmowo-teatralny oraz pamiątki należące do Artysty.

Jest to przekrój wielu dyscyplin artystycznych jakie wypełniły całe Jego życie twórcze, niezwykle bogate w wydarzenia artystyczne, przyjaźnie i kontakty zagraniczne.

Urodził się 4 września w Warszawie, uczył się do 1944 roku w Państwowej Szkole Zawodowej Zagadnień Budowlanych na Wydziale Architektury Wnętrz. W czasie Powstania Warszawskiego był korespondentem wojennym. Po klęsce Powstania dostaje się do obozu jenieckiego (1944-1945).

Po wojnie rozpoczyna studia w zakresie scenografii w Ecole Nationale Superieure d'Architecture et des Arts w Brukseli 1946. Po studiach lata 50-te spędza w Paryżu, gdzie już zawodowo zajmuje się scenografią z żoną Michelle, która projektuje kostiumy.

Działa również w dziedzinie grafiki wydawniczej (okładki, opracowania graficzne czasopism i książek). Redaktor naczelny pisma "Polska i Świat" Paryż 1951-53, kierownik artystyczny miesięcznika "Polska" 1954-59, od 1959 r. zastępca redaktora naczelnego do spraw artystycznych, od 1982 r. w kwartalniku wychodzącym w 5 językach. Stała współpraca z "Magazynem Polskim" 1957-80 (proj. i realizacja okładki), "Kulturą" 1957-81, autor rubryki satyryczno-rysunkowej "Najkrótsza Recenzja"), wyróżnienie Ministra Kultury i Sztuki -1962 r., nagroda tygodnika "Szpilki" - "Brązowa Szpilka", Krzyż Oficerski i Kawalerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Warszawski Krzyż Powstańczy 1944, Zasłużony Działacz Kultury.

Współpraca scenograficzna, teatralna, operowa i operetkowa z Teatrem Ateneum, Teatrem Polskim, Teatrem Współczesnym, Teatrem Komedia, a także z Operą Warszawską, Państwową Operetką przynosi wielki sukces w postaci wydarzeń artystycznych takich jak: "Życie Paryskie" Jakuba Offenbacha - 1955, "Pięknej Heleny" Jakuba Offenbacha - 1956, "Aidy" Giuseppe Verdiego - 1957 i baletu "Mazepa" w Paryżu 1957, a także sztuk teatralnych, m.in.: "Zaproszenie do Zamku", "Osiołek Porfirion", "Zajmij się Amelią", "Klub kawalerów", "Achilles i Panny", "Neapol miasto milionerów", "Zemsta", "Tytus, Romek i Atomek".

Współpraca z żoną Michelle - doskonałym kostiumologiem przyniosła wielki sukces i weszła na stałe do Historii Teatru Polskiego. Był też Zahorski autorem kostiumów do filmów historycznych: "Krzyżacy" 1959, "Pan Wołodyjowski" 1969, "Kopernik" 1972, "Jarosław Dąbrowski" 1975, oraz "Ósmy dzień tygodnia" 1958, "Pierwszy dzień wolności" 1964.

Autor wielu plakatów teatralnych, filmowych, opracowań graficznych: Milenium 1961, Teatr Wielki w Warszawie 1965, rysunków satyrycznych zamieszczonych w książkach: "Piękna Helena" Minkiewicza 1957, "Dziewiąty sprawiedliwy" Jurandota 1968, albumu rysunkowego "Uśmiechnij się" 1978.

Grażyna Sędzimir-Blanc
kurator wystawy