Legnicki SATYRYKON jest w Polsce imprezą wyjątkową i bezkonkurencyjną. Liczy się także w skali świata. Amerykańskie pismo "Witty World" zaliczyło go do 10 najlepszych festiwali i nadało mu plakietę grand prix. Natomiast FECO (Federacja Organizacji Rysowników), maksymalną notę "5 gwiazdek".
Jego inicjatorami w 1977 roku byli legniczanin Andrzej Tomiałojć i wrocławianin Robert Szecówka.
Satyrykon'77 miał charakter lokalny - był wówczas wystawą rysunków środowiska wrocławskiego, ale już w roku 1978 przekształcił się w ogólnopolską, konkursową wystawę rysunku satyrycznego. Przez wiele lat Legnica była pierwszym i jedynym miejscem spotkań twórców polskiej satyry, zaś sam Satyrykon skutecznie przyczyniał się do popularyzacji rysunku satyrycznego w Polsce.
W ciągu następnych lat Satyrykon wzbogacał swój program i poszerzał formułę. W 1980 roku po raz pierwszy zorganizowana została Międzynarodowa Wystawa Fotograficzna Fotożart, zaś prace nadsyłane na konkurs rysunku satyrycznego oceniano w dwóch kategoriach: satyry i żartu. Obie wystawy łączyła wspólna nagroda Grand Prix Satyrykonu.
W roku 1985 Ogólnopolska Wystawa Rysunku Satyrycznego stała się oficjalnie konkursem międzynarodowym. Wówczas nawiązane zostały ścisłe kontakty z wieloma artystami, krytykami sztuki i organizatorami festiwali z zagranicy. Efektem tej współpracy była m.in. szeroka akcja promocyjna Satyrykonu w Niemczech.
Obecnie Międzynarodowa Wystawa SATYRYKON jest konkursem otwartym dla rysowników, grafików, malarzy, rzeźbiarzy, plakacistów i fotografików.
Co roku na Satyrykon wpływają tysiące prac kilkuset autorów z kilkudziesięciu krajów świata.
Poza wystawą konkursową podczas Satyrykonu odbywają się liczne imprezy towarzyszące. Najważniejsze z nich to wystawy autorskie najwybitniejszych twórców. Dotychczas swe osiągnięcia prezentowali w Legnicy m.in. Eryk Lipinski (twórca warszawskiego Muzeum Karykatury), Szymon Kobyliński, Zbigniew Jujka, Andrzej Mleczko, Edward Lutczyn, Sławomir Mrożek, Roman Cieslewicz, Franciszek Starowieyski, Franciszek Maśluszczak, Gerhard Gepp, Janusz Kapusta, Zygmunt Januszewski, Andrzej Czeczot, Janusz Stanny, Jiri Sliva, Andrzej Krauze, Rafał Olbiński, Zdzisław Witwicki, Andrzej Legus, Grzegorz Szumowski, Leszek Wiśniewski, Borislav Stanković, Mikhail Zlatkovsky.
Również najwybitniejsi artyści (m.in. Zygmunt Januszewski, Stasys Eidrigivicius, Janusz Kapusta, Eugeniusz Get-Stankiewicz, Jerzy Czerniawski, Wiktor Sadowski, Wiesław Wałkuski, Wiesław Rosocha, Rafał Olbinski, Mieczysław Górowski, Jan Lenica, Krzysztof Nitsch, Piotr Gawron, Tomasz Ross, Józef Stasinski, Jan Kucz, Magdalena Dobrucka, Ludmiła Ostrogórska, Antoni Grabowski, Waldemar Świerzy, Andrzej Krauze, Mirosław Gryń, Wiesław Grzegorczyk, Sławomir Sokołowski) są co roku autorami oprawy graficznej wydawnictw i medali satyrykonowych. Tworzą one obecnie cenną kolekcję.
Legnicki Satyrykon to także wspaniały zbiór prac podarowanych przez autorów z Polski, Europy, Azji, obu Ameryk i Australii.
Galeria Satyrykonu, bo tak nazwano tę kolekcje, liczy obecnie ponad dziesięć tysięcy prac.
Przez ponad dwadzieścia lat udało się organizatorom Satyrykonu skupić wokół imprezy najwybitniejszych twórców tej dziedziny, pozyskać ogromne rzesze odbiorców i sympatyków, jurorów, sponsorów i mecenasów. Efektem tej współpracy były dwa wydania (A i B) wysokonakładowej gazety Satyrykon.
|