OLDBOJE DOBREGO HUMORU: JULIUSZ PUCHALSKI I ZBIGNIEW ZIOMECKI

Juliusz Puchalski

urodził się 12 maja 1930 roku w Warszawie. Jest absolwentem Państwowego Liceum Technik Teatralnych oraz Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku, gdzie w latach 1952 -1955 studiował pod kierunkiem profesorów Stanisława Teyssera, Maksymiliana Kasprowicza i Weroczy. Debiutował w 1952 roku na łamach tygodnika "Szpilki", gdzie uczył się rzemiosła satyrycznego pod okiem tak znakomitych karykaturzystów jak Jerzy Zaruba i Eryk Lipiński. W 1954 roku został kierownikiem graficznym "Szpilek" i pełnił tę funkcję przez 20 lat, do 1974 roku. Współpracował również z wieloma wydawnictwami książkowymi, takimi jak "Iskry", "Czytelnik", "Książka i Wiedza" oraz czasopismami wydawnictwa RSW "Prasa-Książka-Ruch". Jego rysunki publikowała prasa humorystyczna w kraju i zagranicą, między innymi niemiecki "Pardon", rosyjski "Krokodyl" i czeski "Rohac". W !987 roku rozpoczął współpracę z dziennikiem "Rzeczpospolita".

Obok rysunku satyrycznego uprawia wszystkie formy grafiki użytkowej, wśród nich ilustrację książkową i plakat. Jest również twórcą filmów animowanych, które były wielokrotnie nagradzane na przeglądach i festiwalach filmowych, między innymi w Krakowie na Festiwalu Filmów Rysunkowych, gdzie w 1968 roku otrzymał II nagrodę - Srebrnego Lajkonika za film "Robocik".

Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień otrzymywanych na krajowych i międzynarodowych salonach humoru i satyry oraz wystawach plakatu. Są wśród nich między innymi: I nagroda UNESCO za plakat, Strassbourg (Francja) w 1965 roku, II nagroda Międzynarodowego Salonu Karykatury w Gabrowie (Bułgaria) w 1975 roku oraz wyróżnienia w konkursach w kraju: "Posterunek satyry" (1996) i "Reklama w krzywym zwierciadle" (2000). W 1982 roku otrzymał Srebrną Szpilkę, nagrodę przyznawaną przez tygodnik "Szpilki".

Wystawy indywidualne prac Juliusza Puchalskiego gościły kilkakrotnie w Warszawie, Wrocławiu, Elblągu, Olsztynie i w wielu innych miastach w całym kraju. Swoje prace prezentował również na wystawach i festiwalach humoru poza granicami Polski, między innymi na Węgrzech (Budapeszt), w Rosji, w Czechach (Praga), na Słowacji (Bratysława), na Litwie (Wilno) oraz we Francji (Strassbourg), Włoszech (Bordighera), Bułgarii (Gabrowo), Kanadzie (Montreal), Słowenii (Ljubljana), Macedonii (Skopje), Danii, Belgii (Knokke-Heist), Turcji (Ankara), Stanach Zjednoczonych (Nowy Jork), Szwecji, Niemczech, Japonii i w Chinach. Jego rysunki są stale obecne w konkursach i na pokazach zbiorowych organizowanych przez warszawskie Muzeum Karykatury (ostatnio: "Szpilki 60 lat" 1995, "Prezydenci i nie tylko" 1996, "Posterunek satyry" 1996, "Święta, święta" 1997, "Panorama karykatury polskiej 1948-1998? 1998, "II Salon SPAK" 2000, "Żart i humor w plakacie polskim 1950-2000".


Nie mamy już dwudziestu lat, czas skończyć z tym big-bitem i grać Bacha i Bethowena.


Coś mi mówi, że to będzie uczciwy lecz nieopłacalny interes.

Zbigniew Ziomecki

urodził się 19 lutego1930 roku w Warszawie. Rysunku uczył się w warszawskim Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych. Jako rysownik i karykaturzysta debiutował w 1951 roku w tygodniku satyrycznym "Mucha". W 1952 roku podjął współpracę z tygodnikiem satyrycznym "Szpilki". Jego prace ukazywały się na łamach "Szpilek" aż do początków lat dziewiędziesiątych. Rysował również do takich polskich pism satyrycznych jak "Kaktus", "Karuzela" oraz zagranicznych: "Dikobraz" i "Rohac" (dawna Czechosłowacja), "Pardon" i "Eulenspiegel" (Niemcy), "Pavliha" (Jugosławia), "Krokodyl" (Rosja), czy "Voice of Art" (Stany Zjednoczone). Jego rysunki zamieszczały takie dzienniki i czasopisma jak "Express Wieczorny", "Życie Warszawy", "Trybuna Ludu", "Perspektywy", "Polska", "Świat", "Przegląd Techniczny", "Gazeta Bankowa", "Nowy Detektyw

Prezentował swoje prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych, konkursach i festiwalach rysunku satyrycznego w kraju: Warszawa, Legnica (Satyrykon), Zielona Góra, Wrocław, Elbląg, Zamość, Gdańsk (Festiwal Dobrego Humoru) oraz zagranicą: Międzynarodowy Salon Rysunku Satyrycznego w Montrealu (Kanada), Biennale Humoru w: Ljubljanie (Słowenia), Bordighera (Włochy), Skopje (Macedonia), Gabrowo (Bułgaria), Berlin (Niemcy), Stambuł (Turcja), Knokke-Heist i Beringen (Belgia). Jego rysunki stale pojawiają się na wystawach i pokazach pokonkursowych w Muzeum Karykatury w Warszawie (ostatnio: "Szpilki 60 lat" 1995, "Prezydenci i nie tylko" 1996, "Rysownicy Polityki" 1997, "Święta, święta" 1997, "Panorama karykatury polskiej 1948-1998" 1998, "II Salon SPAK" 2000) W 1994 roku Muzeum gościło indywidualną wystawę prac Zbigniewa Ziomeckiego.

Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, między innymi: pięciu Złotych (1976, 1980, 1985 i 1989 - dwie) i trzech Brązowych Szpilek (1971,1984, 1988) przyznawanych przez tygodnik "Szpilki", Gran Diploma d'Onore Festiwalu Humoru w Bordigherze w 1957 roku, wyróżnienia I  Triennale Satyry w Łodzi (1976), wyróżnień Międzynarodowej Wystawy Satyrykon w Legnicy (1978 i 1979), II nagrody w konkursie "Co kraj, to obyczaj - alkohol", Muzeum Etnograficzne w Warszawie (1987), III nagrody w konkursie "Film polski w karykaturze", Wrocław (1988), nagrody RSW Prasa w konkursie "Sztuka", KMPiK Zielona Góra (1988), II nagrody w konkursie "Od konstytucji do konstytucji", Muzeum Karykatury w Warszawie (1991), Grand Prix - Złoty Kluczyk Międzynarodowej Wystawy Satyrykon w Legnicy w 1994 roku oraz I nagrody w konkursie "Brydżem bliżej", Słupsk (1997).

Prace Zbigniewa Ziomeckiego znajdują się w zbiorach Muzeum Karykatury w Warszawie, Muzeum Narodowego w Warszawie i Cartoons Collection w Bazylei (Szwajcaria). Od wielu lat jest członkiem Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury - SPAK. Współpracuje również z Cartoonists and Writers Syndicate w Nowym Jorku.