TELEMAGIA


TELEMAGIA Blaski i cienie TV - Telewidz a świat - Telewizja od kuchni - Gwiazdozbiór - Serialowe szaleństwo - Plotki i rozmaitości więcej o wystawie >
Jury konkursu w składzie: Przewodniczący: JERZY GRUZA reżyser [Jerzy Gruza - "Bronimy się śmiechem"] Członkowie: Julian Bohdanowicz rysownik, karykaturzysta Marek Wojciech Chmurzyński - dyrektor Muzeum Karykatury Krzysztof Daukszewicz - satyryk, artysta estrady Jacek Frankowski - rysownik, karykaturzysta Krzysztof Kowalewski - aktor Andrzej Mleczko - rysownik Jerzy Weber - dyrektor Wydawnictwa Bauer Sekretarz: Andrzej Kordela, kustosz Muzeum Karykatury zapoznało się z 612 pracami 168 autorów nadesłanymi na konkurs. Do konkursu zakwalifikowano 323 prace 133 autorów, a na wystawę pokonkursową wybrano 234 prace 123 autorów. Jury dopuściło do udziału w konkursie pracę-rzeźbę Jakuba Łęckiego oraz dopuściło do udziału w wystawie cykl 5 prac-foto Zenona Żyburtowicza.
dwie równorzędne PIERWSZE NAGRODY
ARTUR GALICKI "Dozwolone od lat..."

MAREK MICHALSKI "Telewidz" "Spray TV"

DRUGA NAGRODA
ZYGMUNT ZARADKIEWICZ "Bociany" (wg Chełmońskiego)

dwie równorzędne TRZECIE NAGRODY
EDWARD LUTCZYN "Czy leci z nami pilot?"

MACIEJ WIERZBICKI praca bez tytułu

NAGRODA SPECJALNA
JAKUB ŁĘCKI za rzeźbę "Telewizja..."

Organizatorzy konkursu - "Tele Tydzień", Muzeum Karykatury i Stowarzyszenie Polskich Artystów Karykatury - postanowili przyznać dwie pozaregulaminowe Nagrody Specjalne:
Nagroda "Tele Tygodnia" JAKUB WIEJACKI praca bez tytułu

Nagroda Muzeum Karykatury i SPAK MIROSŁAW HAJNOS "Nie teraz..."

KRZYSZTOF DAUSZKIEWICZ "Juror Przewodniczącego" Telewizja w rozumie czyli wierszyk o skutkach intelektualnej ewolucji obywatela opisany po obejrzeniu wystawy rysunków dotyczących obecności tv w życiu człowieka.) Kiedy Jasio zrozumiał, że ma rączki* i że nudzi się jedząc kaszkę tuż przed snem, a spał wtedy często dla relaksu bawił się ptaszkiem Potem, kiedy zrozumiał mamę - już nie pełzał do przodu i raczkiem - kiedy kładł się zmęczony do łóżka to się bawił - już wiedział - siusiaczkiem Później tatuś, gdy jeszcze był w domu, go pouczał z dość miernym skutkiem by, gdy spać się położy w przedszkolu to przy dzieciach nie bawił się fiutkiem A gdy szkoły przekroczył próg wreszcie by zaliczyć i szóstki i pały do dzienniczka mu pani wpisała - Jaś na lekcjach bawi się małym Szkołę skończył, gimnazjum i studia i pytacie pewnie: - Co potem? ... się ożenił...i od tej chwili już się bawił tylko pilotem. Taki mniej więcej obraz wyłania się po obejrzeniu wszystkich rysunków przesłanych na wystawę: dziadek z telewizorem na książkach, mężczyzna oglądający tekturowe pudło od telewizora i nawet ksiądz proboszcz, który modli się o coś do Pana Boga i Pan Bóg mu odpowiada: - Nie teraz, właśnie oglądam "Plebanię". Taki mamy świat. Człowiek bez pilota myśli, że niczego nie widzi i o niczym nie wie. To jest tak, jak w anegdocie opowiedzianej przez jedną nauczycielkę, która na pytanie skierowane do ucznia: - Co możemy zobaczyć na Kanale Sueskim? - usłyszała: - Nie wiem, proszę pani, ponieważ nie mamy w domu kablówki. *) Tytuł jest zapożyczony od Artura Andrusa, redaktora III-ego Programu Polskiego Radia, którego informacje na temat o czym będzie mówił jego wiersz, są czasami dłuższe od autostrady Konin-Poznań, nazywanej przez poznaniaków "Kulczyk promenade".