Studiował na krakowskiej ASP u K. Frycza, K. Sichulskiego, J. Mehoffera, X. Dunikowskiego. Malarz, grafik, scenograf, ilustrator i rysownik, mistrz karykatury portretowej. Przez 23 lata kierował Katedrą Scenografii krakowskiej Akademii. Jako karykaturzysta debiutował w 1945 r. w "Odrodzeniu". Współpracował z "Życiem Literackim", "Przekrojem", "Nową Kulturą", "Szpilkami". Uhonorowany licznymi nagrodami, m.in.: Nagrodą I stopnia Ministra Kultury i Sztuki - 1967 oraz Złotą Szpilką z Wawrzynem przyznaną za całokształt twórczości - 1969.